فرزند شاد-سری چهارم

20.همراه با نوزادتان ورزش کنید.

21.اجازه دهید حس استقلال به طور طبیعی در کودکتان رشد کند.

برای ایجاد حس استقلال در نوزاد به آموزش خاصی نیاز نیست.وقتی ما نوزاد را پیش از داشتن آمادگی لازم مجبور می کنیم که مستقل شود،حس اعتماد او را نسبت به خود و دنیای اطرافش تضعیف می کنیم و او را به موجودی نیازمندتر و وابسته تر تبدیل می نماییم.نوزادانی که همیشه مورد لطف والدین خود قراردارند،هرگز اضطراب ناشی از بی توجهی و رها شدن از سوی پدر و مادر را تجربه نخواهند کرد.این نوزادان با احساس امنیت و آرامش پرورش پیدا می کنند و به استقلال واقعی و خرسندی درونی دست می یابند.

22.اجازه دهید نوزاد اشیاء را لمس کند.

لمس کردن یکی از مهمترین راههای یادگیری اوست.پیش از آنکه نوزاد به مرحله سینه خیز رفتن برسد،باید اجازه دهیم که با وسایل مورد توجه اش بازی و آنها را لمس کند.

ایجاد محدودیت کامل سبب شدیدتر شدن تقاضاهای عجیب و غریب نوزاد می شود و وسوسه او را برای لمس اشیای خطر آفرین بیشتر می کند.مادر برای تماس نوزاد با اشیای ایمن،از عبارت "می توانی دست بزنی" و برای اشیای خطرناک، از عبارت "اجازه دست زدن نداری" استفاده کند.

23.به نوزاد کمک کنید اعضای بدن خود را بشناسد.

شناخت بدن و اعضای آن یکی از اولین قدم هایی است که نوزاد،برای ایجاد اعتماد به نفس و سلامت روانی برمی دارد.هر قدر تماس بدنی نوزاد با مادر بیشتر باشد،ارتباط قوی تری نیز میان آن دو برقرار می شود.

24.در حالی که به نوزاد اهمیت می دهید،برای زندگی زناشویی خود نیز ارزش قائل شوید.

برای داشتن نوزادانی با نشاط وجود زندگی زناشویی شاد لازم به نظر می رسد.

25. به واکنش های غیرارادی نوزادتان توجه داشته باشید

کامل نبودن دستگاه عصبی-عضلانی نوزادان یکی از بزرگترین دلایل گریه کردن آنها در هنگام تنها گذاشتن آنهاست.برای آرام کردنشان مادر باید نوزاد را از جایش بلند کند و در آغوش بگیرد تا حرکات غیرارادی کاهش یابد و نوزاد به آرامش دست یابد.

برگرفته از کتاب:کلیدهای پرورش فرزند شاد/لیزا مک کرت